Media

Crisis in de media, 2009, 80 p.

De crisis slaat toe in medialand. Mediaconcerns herstructureren. Journalisten worden ontslagen. Zullen er binnen een paar jaar nog kranten bestaan? En zullen ze nog kwaliteit bieden? Of zal het zoeken zijn naar wat ernst tussen de naaktfoto's van Madonna en de uitwijdingen over populaire quizprogramma's? Deze reader geeft de antwoorden van hoofdredacteuren, een professor, een freelancer, de algemeen secretaris van de journalistenbond en twee medewerkers van Indymedia. Het is moeilijk dansen op het slappe koord tussen economische en intellectuele waarde, schrijft mediaprofessor Hilde Van den Bulck. Zij vindt dat de overheid niet mag verzaken aan haar zorgplicht. Als er perssteun komt voor de mediabedrijven moet die gekoppeld worden aan strikte voorwaarden, schrijft Pol Deltour, algemeen secretaris van de Vlaamse Vereniging van Journalisten. Peter Vandermeersch, algemeen hoofdredacteur van De Standaard en Het Nieuwsblad geeft toe dat de toekomst onzeker is. "Uitgever Corelio weet niet waar we binnen vijf jaar zullen staan." De kans dat er in 2015 nog drie kwaliteitskranten overblijven in Vlaanderen acht hij zeer klein. "Het model van de toekomst is kwaliteit en daarnaast heel veel gratis pulp", zegt Knack-directeur Rik Van Cauwelaert. Alleen zou het wel eens kunnen dat er een nieuwe sociale kloof opduikt. "Kwaliteit voor mensen die het kunnen betalen en pulp voor de anderen." Theaterrecensent Wouter Hillaert probeert al jaren die kwaliteit te bieden. Met recensenten uit zowat alle Vlaamse media luidde hij onlangs de noodklok. "De kritische cultuurjournalistiek sterft een stille dood", vrezen zij. Is er dan geen uitweg? Als blijkt dat de commercialisering niet garant staat voor een divers, pluralistisch en kwaliteitsvol medialandschap dan moéten er niet-commerciële initiatieven komen, schrijven Christophe Callewaert en Han Soete van Indymedia.be. De overheid, sociale bewegingen en iedere lezer met een hart voor democratische kwaliteitsmedia zouden daar best aan meewerken.

Dirk Barrez, Van eiland tot wereld. Appèl voor een menselijke samenleving, 2008, 264 p.
Dirk Barrez en John Vandaele, Het mondiale uitzendkantoor. Waardig werk in tijden van globalisering en crisis, 2009, 310 p.

VOORDEELPAKKET twee boeken voor slechts 34.00 € i.p.v. 39 euro

HET MONDIALE UITZENDKANTOOR. Waardig werk in tijden van globalisering en crisis
Fruitplukster, fabrieksarbeider, gezondheidswerker, websitebouwster of postbode, we moeten (bijna) allemaal werken om te leven. Niet evident nu wereldwijd de economische crisis woedt, bovenop een ecologische en een sociale crisis. Miljoenen mensen verliezen hun job, terwijl de helft van alle werkende mensen minder dan twee euro per dag verdient.
De globalisering van de economie heeft vele landen rijker gemaakt, vooral in Azië. Maar ook de inkomensongelijkheid groeide in de meeste landen. Bedrijven jagen voortdurend op de goedkoopste en minst beschermde arbeid. Het internet heeft hen bovendien een virtuele mondiale fabriekshal bezorgd. Als nooit tevoren kunnen ze het werk in stukjes hakken en uitbesteden in hun mondiale uitzendkantoor. Zo komt het dat bijna overal het aandeel van de lonen in de economie zakt en werknemers op allerlei manieren onder druk staan.
Kan het beter? Zeker. Landen als China, Brazilië of India zetten stappen om de positie van de werknemers te verbeteren. En de dringende aanpak van onze milieuproblemen is wereldwijd één grote schreeuw om werk. De crisis is een aansporing om een economie te bouwen die én sociaal is én ecologisch én democratisch.
+
VAN EILAND TOT WERELD. Appèl voor een menselijke samenleving
DE STAAT VAN ONZE WERELD EN HOE HEM BETER TE MAKEN
Wanneer mensen het samenleven onmenselijk hebben gemaakt en in de loopgraven van onze wereldeconomie elke dag tienduizenden omkomen en honderdduizenden hun bestaan verliezen… Dan groeit onstuitbaar het verzet en is daar de onuitroeibare wil om de samenleving menselijk te maken, want WE WETEN DAT HET BETER KAN… Dan zoeken we uitwegen, dan komen allerlei bewegingen op
voor alternatieven, we beginnen een wereld te bouwen zoals wij
die willen. Op de hele planeet verenigen we ons in de Beweging
voor een Menselijke Samenleving.
Van overal reizen afgevaardigden naar het eiland Pala om het verhaal
en het programma van de goede samenleving te schrijven, met een economie die eindelijk van ons is, die de aarde geen geweld aandoet en waarvan de welvaart eerlijk verdeeld raakt, met mondiale sociale zekerheid en een aardegebruiksrecht voor iedereen.
Aan al wie beweert dat het nastreven van utopieën gevaarlijk is, antwoorden we: ‘Hadden we dan geen welvaartsstaten moeten afdwingen? Of geen gelijke rechten voor man en vrouw? Wij hebben de vrijheid om ons leven te verbeteren.’
Dit boek doorbreekt de crisis van de verbeelding en ziet wel alternatieven. De auteur durft opnieuw de grote verhalen brengen.